De meeste Belgen kennen hun kust vanaf het strand, de dijk of de kustweg. Weinigen hebben haar ooit vanaf het water gezien — en dat is jammer, want het perspectief verandert alles. Wat vanaf de wal een aaneengesloten lijn van badplaatsen lijkt, blijkt vanaf zee een verrassend gevarieerde kustlijn, met stille stukken tussen de drukke centra in.
Vanuit Oostende, onze thuishaven, varen wij doorgaans eerst richting Knokke, langs een kustlijn die vanaf het water opvallend rustiger oogt dan vanaf het strand. De duinen bij Het Zwin, aan de grens met Nederland, zijn vanaf zee goed zichtbaar en vormen een van de weinige echt onaangeraakte stukken kust in de regio — een natuurgebied dat vanaf de wal minder indrukwekkend oogt dan vanaf een dek op enkele honderden meters afstand.
Richting het westen, voorbij Oostende naar De Panne, wordt de kust opener en industriëler — de havens van Zeebrugge zijn vanaf het water goed te zien, met de bedrijvigheid van vrachtschepen op de achtergrond. Dit stuk varen wij minder vaak voor plezier, maar het geeft een interessant contrast met de rustige baaien verderop richting Frankrijk.
Voor gasten die de tijd hebben, bouwen wij soms een korte afstap in richting de Westerschelde, waar de overgang van zee naar rivier goed voelbaar is in het water zelf — kalmer, met een andere kleur. Het is geen traditionele «mooie» bestemming in de zin van turquoise water en wit zand, maar wel een stuk kust dat weinig gasten ooit vanaf een schip hebben gezien, en dat om die reden vaak het meest bijblijft.
Onze Belgische kustroutes zijn doorgaans dagtochten, ideaal voor wie kennis wil maken met varen zonder meteen een meerdaagse reis te boeken. Toch merken wij dat een verrassend aantal gasten na een eerste dagtocht langs eigen kust terugkomt voor een langere vaart richting Frankrijk — soms is het eerste uur op het water, dicht bij huis, genoeg om overtuigd te raken.